Mabilisang kwento.

Sandali ko lang ito naisip.

Late na ako nakauwi ng bahay kasi may school project pa kaming ginawa. Nakakapagod talaga at di pa ako nakakakain. Magagalit kaya si nanay pagdating ko? Si nanay kasi nakakatakot magalit. Di ka nalang iimikan. 

Sarado ang gate. Patay. Siguro tinulugan na ako ni nanay. Buti nalang ay may dala akong susi. Minsan kasi umaalis si nanay sa bahay at ako lang ang magbubukas ng gate namin. 

Pagpasok ko ng gate, napansin kong bukas pa ang ilaw sa kusina. Nakalimutan siguro nyang patayin. 

Pumasok ako, nagbihis at agad agad pumunta sa hapag. "Nasaan kaya si nanay?" Tanong ko sa sarili ko. "Siguro nasa hapag." 

So bumaba ako. Nakita ko sa hapag ang sinigang at kanin sa gitna ng mesa. Nakalagay na rin sa mesa ang pinggan, kutsara, at tinidor na inihanda ni nanay para saakin. Umupo ako agad at naglagay ng sinigang at kanin saaking pinggan. Napansin kong may pagka lamig na ang sinigang na nasa mesa. 

"O nay nariyan po pala kayo. Pasensya na po at nalate ako. Project po kasi" 

 Hindi ako pinansin ni nanay.Galit siguro siya. Blanko ang mukha nya at walang expression.  

Naglakad lamang si nanay ng mabagal paakyat ng bahay. Rinig na rinig ang kalampag ng kanyang paa sa hagdan at sa second floor. Dapat siguro ay hindi na ako magpalate pa. 

Maya-maya ay nag-ring ang cellphone ko. May nagtext saakin: 

Inay(09234375324) 

"Huh?" Nagtaka ako. Binasa ko ang message: 

Nak nagiwn ako dian s bhay ng snigang at knin. Pmnta ksi ako dn sa burol ng kptbhay ntin sa funeral. Mymya p blik k. Nakalock pnto ntin. My susi k nmn.

Habang binabasa ko iyon, naririnig ko pa rin ang mga yabog ng paa sa itaas ng bahay namin.   

ps. Kaya mga bata, wag na wag kayong uuwi ng late sa bahay. Baka iba na makasama mo.